İyi müzik tek bir frekans değerine indirgenemez. Melodi, armoni, ritim, tını, form, söz, icra, kayıt kalitesi ve dinleyicinin kültürel belleği birlikte çalışır. Akort referansı perde yüksekliğini değiştirir fakat zayıf düzenlemeyi otomatik olarak güçlü hale getirmez.

Belirli bir frekansın herkeste şifa veya üstün bilişsel etki oluşturduğu iddiası güçlü kanıt gerektirir. Karşılaştırmalı dinlemede ses seviyesinin eşitlenmemesi, daha yüksek olan kaydın daha etkileyici algılanmasına yol açabilir.

Makam, raga, mikroton, ritim döngüsü ve çok seslilik anlayışı kültürler arasında değişir. Bu nedenle müziğin niteliğini yalnızca tek bir teori veya coğrafyanın ölçütüyle açıklamak eksik kalır.